گلايه عشق...

خسته ام

از بازي عروسک ها ...

                      عروسک هاي شني

                                        عروسكهاي گلي ...

                                                        که درقاب پوشالي زمان

                                                                               آوار ميشوند

....

.. و کاغذهاي سپيد دفترم

هرگز براي نوشتن دلتنگي هايم

                                         کافي نبودند ....

.....

هم بازي هايم را گم کرده ام ،

در کوچه هايي که

                      خانه هاي ويلايي

                                             ديوارهاي کاه گلي را بلعيده اند

                     و من چکمه هاي رنگي ام را

                                            در انبارخاطرات يافتم

                                                            که پاهاي باليده ام را نمي فهميدند

 

                                                                                                       دركي گنگ از حس بزرگ شدن...

                                                                                                             

 سردر دبستانم را هم

                                                                                                          

                 زده بودند

                - دانشگاه!

و بد تر از همه،

        پدر وقت عبور از خيابان

                         دستم را نميگيرد!

                                     و من هميشه خدا ميترسم

                                                               و سردم ميشود!

اينها تعبير کدام واقعه

 کدام کابوس است؟                                                                               

                                      به من بگو  اي دختر مغموم آنسوي آينه

                                      مراچه کرده ،

                                               عبور لحظه هاي پر شتاب ....

  پس کجاست کودک شفافي که

                                                                                                                               از جنس رنگين کمان بود؟؟

بازگردانيد به من

همه لحظه هاي رفته ام را !

آه كه ...

هواي قصه هاي مادر بزرگ کرده ام

                          هواي خنده هاي رهاي بي خيال

                                                            خواندن بلند بلند

                                                                  - شعر کودکانه ....

ديگر بچه ها

راهم نميدهند به بازي بچه گانه شان

                           مرا چه شده که ديگر

                                      نام عروسک هايم رااز ياد برده ام  !.....

...

مرا چه شده!!

...

                         و اينک با توام!

                         با توکه ندانسته معلم شدي :

                         کلاس درس و

                         تعبير گل سرخ ....

...

بيا و برشط عريض زندگي

ناخداي کشتي قصه ام شو

با آن درياي بيکران !

                 من از ملوانهايي که چشمانم را نميفهمند

                                                                         بيزارم

                 از خشم باد و طوفان در مه

                                                     ميترسم

                                                                 از گم شدن در تاريکي....

 بيا ومرا درجزيره خويشت پنهان کن

                                         خودم راگم کرده ام!

                                          مرا به خود بازگردان

                                          غريبه ام به دنياي خويش

                                            مرا به خودم،

                                                      کمي بيشتر با خودت، آشنا گردان

                                                      شانه هايت را به دلتنگي ام بسپار

                               و ....

                                                مرا از آن خود کن ....

 

               embrace-19.jpg

 

/ 218 نظر / 43 بازدید
نمایش نظرات قبلی
مسافر خسته(شوق پرواز)

بی نهایت قشنگ بود، اونقدر که اشک در چشمان من حلقه زد....! مرسی که سر زدید. همه نوشته هاتو واقعا قشنگه و رایحه خوش صداقت و پرتوهای پرفروغ عشق و آوای دلنشین امید رو میشه ازشون دریافت...به اضافه یه قریحه و حس لطیف! با تبادل لینک موافقم و لینکتون کردم. بازم به من سر بزنید! درود

آدم

تو خودت نمره ی 20 اییییییییییییییییییییییییییییییی

دوست شما

سلام دوست من از بازديد شما متشکرم برای تبادل يک لينک و لوگو برای من ارسال کنيد و اين کد را در انتهای وبلاگتون بزاريد و منو خبر کنيد... <iframe name="I1" src="http://Www.logobest-link.mihanblog.Com" width="442" height="240" scrolling="yes" marginwidth="1" marginheight="1" border="1" frameborder="1" style="border: 1px dotted #003399; "></iframe>

LOVE _______________LOVE _______ ______ LOVELOVE____________LOVELOVE _____ ____ LOVE*****LOVE______LOVE*****LOVE ____ __ LOVE*********LOVE_LOVE*********LOVE ___ __ LOVE************LOVE************LOVE ___ ___ LOVE***************************LOVE ____ ____ LOVE*******(I-LOVE-YOU)*******LOVE _____ ______ LOVE**********************LOVE ______ _______ LOVE********************LOVE _______ ________ LOVE*****************LOVE _________ __________ LOVE**************LOVE ___________ ____________ LOVE**********LOVE ____________ ______________ LOVE******LOVE ______________ _________________ LOVELOVE ________________ __________________ **U** __________________ ____________________** ___________________ ______________________________________

آرش كمانگير

سلام عزيزجان واقعا وبلاگ زيبايي داري موفق باشيد[بدرود]

مجيد

سلام وبلاکت خيلی با حاله به من هم سر بزن

کيا

سلام سعيده جان .. خوبی خانم .. شما آدرس بلوگت رو يادت رفت وارد کنی الان از رو پست های پايين پيدا کردم کامنتت رو آمدم تو بلوگت لطف کن يه بار ديگه با آدرس بيا تا من ميخوام برای اپم بيام خبر بدم بتونم بيام تو بلوگت از رو کامنتام مرسی

کيا

شعرت رو خوندم وقتی ادما بزرگ ميشن مشکلاتشون هم به اندازه خودشون برزگ ميشه چه ميشه کرد !!! شعر زيبايی بود فعلا

سلام از وبلاگتون خيلی خوشم اومده.حرفای دل منم هست.ميتونم ازشون استفاده کنم؟